پیش بینی و برآورد های صحیح از آینده ، توانایی برنامه ریزی بلند مدت برای رسیدن به اهداف سیاسی و اقتصادی و تحلیل های بدون تعصب از شرایط یکی از وجوه تمایز اصلی بین کشورهای پیشرفته و کشورهای جهان سوم و درحال توسعه است، متن زیربخشی از تحلیل و پیش بینی رئیس دایره تحقیقات و اطلاعات وزارت امور خارجه آمریکا از اوضاع ایران و پیش بینی او از تحولات ایران است که در سال ۱۹۶۵ و ۱۴ سال قبل از وقوع انقلاب در ایران نگاشته شده است :

در زمینه سیاسی ، شاه زمینداران و روحانیون را از خود دور کرده، بی آنکه توانسته باشد بخش اعظم روشنفکران اصلاح طلب و اعضای طبقه متوسط را به طرف خود جلب کند … تا کنون رغبتی به همکاری با عناصر اصلاح طلب نشان نداده و بدین سان خود را از حمایت موثرترین نیروهایی که می توانند اصلاحات مورد نظر او را جامه تحقق بپوشانند محروم کرده است … سرانجام روزی گروه های مختلف مخالف رژیم، بر محور خواست مشترک محدود کردن قدرت شاه متحد خواهند شد. اگر شاه نتواند اصلاحاتی را که آغاز کرده به انجام برساند، آن گاه مخالفان هم شعار فوری و هم حمایت توده ای لازم برای برانداختن شاه در اختیار خواهند داشت … پیش از آن که [ایران] به چنین بن بستی برسد، نوعی مصالحه و سازش سیاسی مرجح خواهد بود.*

متن سند و تاریخ نگارش آن گویای همه چیز است ، سرنوشت شاه نیز برهمگان روشن است ، قضاوت با شما …