پیش لرزه های ریاست جمهوری “احمدی نژاد” همه جا احساس می شه ! انتخابات مخدوش، محاصره خونه کروبی، توقیف اقبال و … تازه اولشه … صدای همه در اومده ، گفتم همه اشتباه کردیم، و حالا به این نتیجه رسیدم که اگه تو خونه بشینیم ، باز هم اشتباه می کنیم … ۳ روز گذشته فکرم مشغول این بود که چرا باید به هاشمی رای داد … چرا همیشه باید بین بد و بدتر انتخاب کرد، اگه بخوایم همیشه این کار رو بکنیم ، اون وقت یه روزی می آد که باید بین “مصباح” و “شریعتمداری” یکی رو انتخاب کنیم، فکرم این بود که بالاخره باید یه حداقل ها و کف مطالباتی داشت که عدول از اون ها جایز نباشه … ولی ندایی از درونم گفت : “اگه بشینیم ، این آخرین فرصت انتخاب ما خواهد، دیگه بد و بدتری جلوی ما نخواهند گذاشت تا انتخاب کنیم “، باور کنید خطر خیلی جدیه ، یه لایحه به مجلس مبنی بر ریاست جمهوری دائم آقای دکتر ، تصویب شورای نگهبان و بعدش هم خلاص.

یه جور خودخواهی باعث می شه برم به هاشمی رای بدم ، تا دست کم اینترنت رو از من نگیرند ، این حداقل آزادی های اجتماعی ام حفظ بشه و دست کم جو کشور امنیتی نباشه ، تا هر روز آرزوی نبودن تو این کشور رو نکنم … یکی از امیدواری هام اینه که احزاب اصلاح طلبی که الان دارن از هاشمی حمایت می کنن بتونن وزارت “فرهنگ” ، “علوم” و یا “کشور” رو از هاشمی بگیرند.