تفاوت کشورهای فقیر و غنی

محمد تو وبلاگش مطلبی نوشته ، به عنوان “به امید اینکه قدری بیاندیشیم” ، که تو اون سعی کرده علت و تفاوت اصلی کشورهای جهان اول و جهان سوم (مثل ایران) رو تصویر کنه. از نظر من خیلی ساده ، تاثیرگذار و در عین حال قابل تامل نوشته. تو بخش پایانی نوشته اش اومده:

ما ایرانیان فقیر هستیم، نه به این خاطر که منابع طبیعی نداریم یا اینکه طبیعت نسبت به ما بی رحم بوده است.
ما فقیر هستیم، به خاطر اینکه رفتارمان اینگونه سبب شده است.
ما فاقد اهتمام لازم جهت آموختن و رعایت اصول فوق که توسط کشورهای پیشرفته شناسایی شده است، هستیم.

اصولی که به اون ها اشاره کرده ، به طور کامل تو نوشته اش اومده، برای خوندن مطلبش می تونید از این لینک استفاده کنید. متاسفانه قسمت نظردادن تو وبلاگش بسته است ، خیلی دلم می خواد نظر دیگران رو در مورد نوشته محمد بدونم.

 

پاسخ ها(۲)

  1. آتبین گفت:


    با تشکر از “محمد” که اکثر مطالب سایتشون آدم رو وادار به فکر می کنه باید پیرو نظرات ایشون بگم که در مورد ایران ؛
    اکثر ایرانی ها انسان هایی تنبل ، مصرفی ،‌ تجمل گرا ، معتقد به جبر ، کم علاقه به فکر ،معتقد به اصلاح از بالا (در نتیجه صلب مسیولیت)، راحت طلب و … هستند که متاسفانه ریشه در اعماق تاریخمون داره (مثل استبداد ). در نظام پادشاهی ایران ، اصل با غارت سرزمین های فتح شده و شورش کرده بود و در زمان صلح به جای اینکه دولت ها زیرساخت های اقتصادی و اجتماعی رو برای تولید در جامعه فراهم کنن بر بستن مالیات سنگین بر مردم اقدام می کردن و …که البته این نوع حکومت به شخصیت مردم جامعه وابسته است .
    ضمنا فکر می کنم که بحران هویت (ملی ، دینی و غربی) هم در عدم موفقیتمون بی تاثیر نبوده .
    ضمنا دوستان علاقه مند می تونن به کتاب ” ما چگونه ما شدیم ” از صادق “زیبا کلام” مراجعه کنن.

  2. آتبین گفت:


    البته … سلب نه صلب ! و مسئولیت نه مسیولیت!!
    در ضمن یادته گفتی نمی دونم حافظ رو باید چه نامید؟
    می خواستم بگم که حافظ فقط وضعیت اجتماعی عصرشو ترسیم کرده که متاسفانه هنوز هم وجود داره . حافظ پیشگو نبود … ما ایرانیا ویسکوزیتمون بالاست!!!

یک دنبالک

نظر دهید