با تلاش دوست خوبم، گناهکار،‌ نگارش ۴.۱ افزونه وردپرس فارسی تکمیل شد. امکاناتی که در این نگارش نسبت به نگارش ۴ اضافه شده :

• بهبود در سیستم تبدیل خودکار کاراکترهای عربی به فارسی
• اضافه شدن امکان بایگانی سالیانه و حل مشکل محدودیت (LIMIT)
• امکان انتخاب جداکننده رقم اعشار توسط کاربر (نمونه: استفاده از ۲/۶ به‌جای ۲.۶)
• رفع برخی از اشکالات کوچک در افزونه

برای دریافت این نگارش می تونید از این پیوند استفاده کنید. (اطلاعات بیشتر و راهنمای نصب و به روز رسانی، راهنمای استفاده، افزونه وردپرس فارسی در بخش توسعه افزونه های وردپرس)

پی نوشت ۱: دوست عزیزم، بهداد اسفهبد، چند روز پیش نگارش ویژه ای از تقویم بهداد رو برای استفاده به عنوان Google Gadget منتشر کرده. تقویم بهداد یک تقویم میلادی/خورشیدی/قمری تحت وب هست. برای افزودن این تقویم به صفحه شخصی خودتون در گوگل می تونید از آیکنی که در صفحه این تقویم قرار داده شده استفاده کنید. لازمه اضافه کنم که این تقویم تحت اجازه نامه GPL ‌منتشر شده و برای دریافت Source Code به زبان php می تونید اینجا رو ببینید.

پی نوشت ۲: نگارش ۲.۶.۱ وردپرس منتشر شد. نکته مهم در مورد این نگارش اینه که با زحمتی که نوید عزیز کشید، تمامی فایل های شیوه نامه (CSS Stylesheet) وردپرس برای زبان های راست به چپ دوباره نویسی شدند و در این نگارش وجود دارند. تاثیرش رو باید دوستانی که روی وردپرس دات کام می نویسند دیده باشند. (اطلاعات فنی)

سه شنبه گذشته، دقایقی قبل از اینکه هواپیما به زمین بنشینه و ما رو بعد از مسابقات روبوکاپ امسال به ایران برگردونه، به یکی از هم تیمی هام  گفتم، باورم نمیشه، زندگی من تا این لحظه برنامه داشت، ولی از فردا واقعا نمی دونم که قراره چی کار کنم … !

بدون اغراق، تقریبا ۳ سال بود که هیچ وقت، زمان آزادی بدون دغدغه فردا نداشتم، همیشه فردایی بود که باید براش نگران می بودم و برنامه ریزی می کردم، واسه همین هم هست که به حال و روز این روزهای خودم عادت ندارم. بیشتر زمان روز رو می خوابم و بقیه زمان ها رو هم بدون انجام کار خاصی سپری می کنم.

بعد از کنکور کارشناسی ارشد تو اسفند ماه گذشته و از اونجایی که واحدهام هم تموم شده بود، تمام وقتم رو صرف کارهای باشگاه کردم. هماهنگی شرکت در دو مسابقات با فاصله کمتر از ۲ ماه، در کنار انجام حجم سنگینی از کارهای فنی تمام دغدغه من بود. مسابقات آزاد ژاپن فرصت خوبی بود تا تجربه شرکت تو یک مسابقات رو کسب کنیم. اونجا متوجه شدیم که سیستم ما فاصله زیادی با تیم های رقیبمون داره. با اینکه در فاصله بین مسابقات آزاد ژاپن و مسابقات جهانی خیلی از بچه ها درگیر امتحانات هم بودند، ولی تمام سعیمون رو کردیم تا نسل جدیدی از رباتها رو طراحی کنیم و بسازیم. کاری که هر چند انجام شد، ولی اونطور که باید عالی نبود. توی چین خوب بودیم، یعنی تمام پتانسیلمون رو به نمایش گذاشتیم ولی باز هم فاصله زیادی با هم گروهی هامون داشتیم. قصد توجیه ندارم، ولی این اتفاقی هست که برای همه تیم ها در حضور اولشون می افته … حضوری که اگر مشکل ویزا پیش نمی اومد باید پارسال و یا سال قبلش اتفاق می افتاد.

متاسفانه تیم ما با ساختار و شکل فعلیش، شانس زیادی برای ادامه فعالیت نداره … روزهای آخر مسابقات، پر از انگیزه بودم، پر از ایده های نو و راهکارهایی برای بهبود … ولی … ولی این احساس که شاید دیگه هیچ وقت امکانی برای تحقق اونها نداشته باشم، خیلی آزارم می ده.

اولین بار که از صمیم قلب آرزو کردم که روزی تو یک تیم ربات های فوتبالیست کار کنم، سال دوم دبیرستان بودم … خیلی خوش شانس بودم که توی دانشگاه این فرصت نصیبم شد. دو سال و نیم اخیر رو هم به عشق داشتن یک تیم خوب از این ربات ها کار کردم … بزرگترین آرزوی زندگیم هم که شرکت تو مسابقات روبوکاپ بوده رو هم تجربه کردم … ولی نمی دونم چرا باز اینقدر بی قرارم …

وقتی، سه روز پیش، دوست جدید و خوبم، شروین (نویسنده وبلاگ یک فتحی)، به من ای-میل زد و من رو در جریان تصمیمشون در مورد برگزاری یک جشن تولد مجازی برای ۵ سالگی وردپرس قرار داد، هیچ وقت فکر نمی کردم که اینقدر چیز خوبی از آب در بیاد. پیشنهاد می کنم حتما نوشته های وبلاگ نویس هایی رو که تو این جشن شرکت کردند بخونید. برای من که خوندن این نوشته ها به اندازه شرکت توی مهمونی واقعی لذت بخش بود. هر چند نوشته من اول از همه آورده شده ولی احساس می کنم متنی که نوشتم از آخر اول شد!

پی نوشت : این شعر جالب از نویسنده وبلاگ غربتستان رو از دست ندید